هدف ریسک دنباله چپ احتمال وقوع رویدادهای نامطلوب را نشان می دهد. سرمایه گذارانی که با ریسک دنباله چپ روبه رو می شوند، بازده منفی بزرگی را تجربه می کنند. ریسک دنباله چپ در دوره آتی هم استمرار دارد. سرمایه گذاران انفرادی، به ریسک دنباله چپ توجه محدودی نشان می دهند و سهام مذکور را نگه می دارند؛ بنابراین، برخلاف انتظارشان در دوره آتی هم بازده منفی بزرگی را تجربه می کنند. هدف پژوهش حاضر، بررسی توجه محدود سرمایه گذاران انفرادی به ریسک دنباله چپ است. روش بدین منظور 120 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در دوره زمانی 1388 تا 1396 با استفاده از روش رگرسیون فاما و مکبث تجزیه و تحلیل شد. نتایج نتایج نشان می دهد توجه سرمایه گذاران انفرادی به ریسک دنباله چپ محدود نیست و بر این اساس فرضیه پژوهش رد شد. شواهد نشان دهنده آن است که سرمایه گذاران انفرادی به دلیل ظرفیت و اعتمادبه نفس کمی که در پذیرش ریسک دارند، برنامه سرمایه گذاری محافظه کارانه ای را در پیش می گیرند و احتمال استمرار ریسک دنباله چپ در دوره آتی را در نظر می گیرند و اقدام به فروش سهام خود می کنند.

پژوهش حاضر در صدد است تا رفتار سرمایه گذاران حقیقی «بورس اوراق بهادار تهران» را از منظر بروز خطاهای رفتاری و ارتباط میان آن ها بررسی کند. برای این منظور صورت وضعیت سبد سرمایه گذاری آن ها طی دوره پنج ساله از سال 1391 تا 1395 بررسی و تحلیل شده است. نتایج نشان می دهد که سرمایه گذاران حقیقی تصمیم های معاملاتی ضعیفی می گیرند؛ به طوری که سهام خریداری شده توسط آن ها عملکرد ضعیف تری از سهام فروخته شده دارد، به عبارت دیگر دچار خطای معاملاتی هستند؛ همچنین همراستا با اثر تمایلاتی، سرمایه گذاران نسبت به فروش سهامی که قیمت آن افزایش یافته و نگهداری سهامی که با افت قیمت مواجه شده است، تمایل دارند. درنهایت اینکه آن ها بازده گذشته سهم را به عنوان معرف بازدهی آینده در نظر می گیرند (سوگیری نماگری). در ادامه تجزیه و تحلیل خطاهای شناختی چندگانه به منظور بررسی اینکه آیا سرمایه گذاران با یک خطای شناختی، مستعد بروز سایر خطاهای شناختی نیز هستند، صورت پذیرفت. نتایج نشان می دهد که رفتار برخی از سرمایه گذاران نشان دهنده بیش از یک خطای شناختی است.

مالی رفتاری ادعا می کند که نگرش یک سرمایه گذار به بازار سرمایه تابعی از روانشناسی سرمایه گذار، عقاید و نظرات وی و موضع گیری وی در رابطه با ریسک است. تحقیقات نشان می دهد که عوامل خرد و کلان زیادی که قابل اندازه گیری و غیر قابل اندازه گیری هستند، در رفتار سرمایه گذاران موثر هستند.این تحقیق به بررسی عوامل موثر بر میزان سرمایه ای می پردازد که سرمایه گذاران در بازار سرمایه آن را سرمایه گذاری می نمایند. در راستای این بررسی به ویژگی های شخصیتی سرمایه گذاران در بورس اوراق بهادار تهران پرداخته شده است. داده ها از طریق پرسش نامه جمع آوری گردیده و با استفاده از تحلیل رگرسیون چندگانه میزان رابطه میان متغیرها اندازه گیری شده است.نتایج به دست آمده نیز حاکی از این موضوع است که به ترتیب میزان بازده جاری کسب شده سرمایه گذار در بورس، پس انداز، سالهای حضور در بورس، درآمد و افق سرمایه گذاری بیشترین تاثیر را روی حجم سرمایه گذاری افراد در بورس اوراق بهادار دارا می باشند.

مطابق با اهداف تعیین شده، تحقیق ترکیبی در بخشهای کیفی و کمی تحقیق عملیاتی شد. در مرحله کیفی ضمن اتخاذ استراتژی پدیدارنگاری، مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق با خبرگان بازار سرمایه انجام و با استفاده از روش تحلیل محتوا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند، که هیجده مولفه شناسایی شد. بر اساس این مولفه ها پرسشنامه بخش کمی تحقیق طراحی گردید. تعداد 400 پرسشنامه به صورت نمونه گیری غیر تصادفی در دسترس توزیع شد که 275 پرسشنامه تکمیل و جمع آوری گردید. داده های حاصل از پرسشنامه با استفاده از تحلیل عاملی بررسی و مقوله های اصلی تحقیق از قبیل عوامل فرهنگی، شناختی، احساسی و شخصیت شناسایی شدند. همچنین داده ها از طریق نرم افزارهای SPSS و Amos Graphic و با استفاده از روش تحلیل مسیر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج تحقیق بیانگر این است که زیربنایی ترین عامل در رفتار سرمایه گذاران همانا عامل فرهنگ می باشد. تورش های شناختی مقدم بر تورش های عاطفی هستند (نظریه ساخت واره) که در کنار تاثیر عامل شخصیت، موجب بروز رفتارهای توده وار در تصمیم گیری سرمایه گذاران حقیقی می شود.

در این تحقیق به بررسی توانایی انتخاب سهام بین سرمایه گذاران نهادی و سرمایه گذاران انفرادی پرداخته شد. هدف از این تحقیق، سرمایه گذاران نهادی توانایی انتخاب سهام بهتری از سرمایه گذاران انفرادی دارند، بدیهی است که سرمایه گذاران اقدام به خرید و فروش سهامی می نمایند که در آینده بازده غیر عادی مثبت و یا منفی دارد. برای این منظور ارتباط بین معاملات روزانه سرمایه گذاران نهادی و انفرادی بر عملکرد سهام در آینده، با کنترل سایر عوامل مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این تحقیق نشان داد که تفاوتی قابل ملاحظه ای بین توانایی انتخاب سهام سرمایه گذاران نهادی و سرمایه گذاران انفرادی وجود ندارد و همچنین بین تغییرات مالکیت نهادی و بازده غیر عادی انباشته آتی (کوتاه مدت و بلندمدت) و تغییرات مالکیت انفرادی و بازده غیرعادی آتی (کوتاه مدت و بلندمدت) رابطه معنی دار وجود ندارد.